Kościół Parafialny w Trzcinicy

Kościół p.w. św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Trzcinicy

„Pomagaj nam trwać z Chrystusem.

Pomagaj nam także, o Matko Kościoła,

budować Jego Mistyczne Ciało przez takie życie,

jakiego tylko On może nam użyczać ze swej pełni,

i które jest równocześnie boskie i ludzkie”.

Jan Paweł II, Knock, 30 września 1979 r.

Dzisiejszy kościół p.w. św. Stanisława Biskupa i Męczennika stanął w latach 1804 – 1806, kosztem Anieli z Jastrzębskich Trzcińskiej Stefanowej. Według wizyty z 1806 roku „pictura per quendam pictorem Varsaviensem a. Ep. Mart. a R. Valentino Gogol Commissario episcopali  a 1807 13. septembis tatum benedicta”. Dach świątyni naprawiano  w 1822, 1827 i 1847 roku. Staraniem plebana Jana Korytkowskiego w 1869 roku do kościoła dobudowano wysoką wieżę.
Kościół położony jest w środku wsi, przy szosie, otoczony murem przyległym do fasady z bramami po obu jej stronach, orientowany, za prezbiterium rozciągają się łąki. Kościół posiada styl klasycystyczny, jest murowany.

Nad nawą widzimy sklepienie kolebkowe na gurtach z lunetami, nad prezbiterium żaglaste, nad balkonami przy chórze również żaglaste a nad kruchtą płaski strop.  W pomieszczeniu na piętrze strop drewniany z podsufitką. Więźba dachowa dwukondygnacyjna o dwóch rzędach stojących z poprzecznymi i wzdłużnymi zastrzałami. Posadzka w kościele ułożona z jasnych płytek. Schody drewniane, zabiegowe, drzwi są płycinowo-ramowe, dwuskrzydłowe, zamknięte łukiem półokrągłym, do kaplicy obite blachą, z żeliwnymi klamkami. Okna w świątyni są metalowe, szczeblinkowe, dwudzielne, dwupoziomowe, wielopolowe.

Od zachodu lekko wysunięta wieża. W bryle kościoła wyodrębniona wieża  z cebulastym miedzianym hełmem. Na hełmie, w części frontowej, wykuty został w miedzi herb Papieża Jana Pawła II – specjalne wotum wdzięczności Bogu za wielkiego Polaka. Dach świątyni jest dwuspadowy, kryty dachówką karpiówką, przedzielony od zachodu murem kurtynowym na wysokości kruchty, od wschodu przykrywa zewnętrzne schody tworząc pozorne trójboczne zamkniecie. Elewacja zachodnia trójosiowa, dwupoziomowa, w wieży trójpoziomowa, naroża zaokrąglone, ujęte w zdwojone pilastry, okna otoczone pasami tynku, profilowany gzyms koronujący, trzecia kondygnacja wieży ujęta w dwa ustawione na piedestale pilastry toksańskie, w środku okno ujęte w dwa mniejsze, podobne pilastry dźwigające belkowanie zwieńczone trójkątnym tympanonem. Elewacje boczne 6 osiowe, oś zachodnia oddzielona od pozostałych. Okna ujęte w wyrobione w tynku pasy.

Wnętrze świątyni jest jednonawowe, oddzielone od prezbiterium łukiem tęczowym. Dwukondygnacyjny podział ścian. Od zachodu empora organowa wsparta na 2 solidnych, okrągłych filarach oddzielających kruchtę. We wschodniej części świątyni loże otwarte do prezbiterium.
W kościele znajdują się figury drewniane z końca XIX wieku. Z tego wieku pochodzi również ambona i konfesjonały. Chrzcielnica jest wykonana w stylu rokoko.
Organy zostały zbudowane w latach 1969 – 1970 przez organomistrza Stefana Fiołkę z Kępna. W dniu 11 października 1970 roku Jego Ekscelencja ks. arcybiskup Antoni Baraniak metropolita poznański w asyście ks. dziekana Mariana Magnuszewskiego z Kępna przy udziale wszystkich księży dekanatu Kępno dokonał poświęcenia nowo wybudowanych organów. W 2002 roku organy zostały poddane kompleksowej renowacji przez organmistrza Andrzeja Fiołkę.
Wśród klasycystycznego wyposażenia znajduje się późnogotycka rzeźba nieznanej świętej, z lat ok. 1510 oraz kielich mszalny z 1747 roku sklepienie kościoła zdobią obrazy z 1891 roku. Nad chórem widzimy obrazy: „Zastęp Aniołów”, dalej „Śmierć Stanisława”, „Trójca Święta”, „Niepokalane Poczęcie Maryi Panny”, nad prezbiterium – „Adoracja Najświętszego Sakramentu przez Aniołów”.

W kościele znajdują się trzy ołtarze:
1)    ołtarz główny z figurą Ukrzyżowanego Chrystusa
2)    boczny ołtarz Matki Boskiej z obrazem Matki Boskiej Częstochowskiej
3)    boczny ołtarz Najświętszego Serca Jezusowego – obok ambony

Obraz Matki Boskiej Częstochowskiej.
W 1985 roku ks. kanonik Florian Skubiszak wprowadził w kościele parafialnym  w Trzcinicy, w każdą środę, wieczystą nowennę ku czci Matki Boskiej Częstochowskiej.
W 1997 roku zmieniono wygląd obrazu Matki Bożej. Matka Boska Częstochowska otrzymała nową sukienkę, którą wykonała Waleria Ozdoba i jej syn Zbigniew.
Sukienkę zdobią ofiarowane wota.
14 września 2001 roku ks. biskup Stanisław Napierała poświęcił złote korony z obrazu.
Obraz jest odsłaniany przy dźwiękach fanfar.

Kościół w Trzcinicy był kilkakrotnie remontowany i malowany. W latach 1869- 1870 był odrestaurowany. W 1934 roku odnowiono wnętrze i zamalowano poprzednią polichromię, wykonaną w 1806 roku przez nieznanego malarza warszawskiego. W roku 1995 został na nowo otynkowany na zewnątrz, natomiast w 1998 roku pomalowano i odnowiono wnętrze kościoła.
W podziemiach kościoła spoczywają jego fundatorzy – cztery osoby z rodu Trzcińskich, w tym główna fundatorka, Aniela Trzcińska.
Kościół ten od roku 1967 jest wpisany jako kościół zabytkowy i stanowi cenną perłę parafii Trzcinica.
Cmentarz parafialny w roku 1812 ogrodzony kosztem patrona i parafii znajduje się według wizyty z 1826 roku „In loco veteris ecclesiae”. Cmentarz znajduje się za kościołem po stronie południowo-wschodniej ku Pomianom, zapisany w matrykule pod nr 138.
W latach 1990-1992 zmieniono całkowicie wygląd parafialnego cmentarza. Dokupiono 0,27 ha ziemi na powiększenie cmentarza i o 0,17 ha na parking przed cmentarzem. Cmentarz ogrodzono z trzech stron. Wysoką podmurówkę i słupki wykonano z kamienia, a pola płotu ze sztachet drewnianych. Na cmentarz prowadzi brama, a na niej napis: „Stanę przed Stwórcą i przed moim Bogiem”. Parking przed cmentarzem został utwardzony  i okolony krawężnikami.
19 września 1999 roku ks. biskup ordynariusz Stanisław Napierała poświęcił krzyż i nowo wybudowaną kaplicę na cmentarzu. Przed krzyżem, jeszcze przed ceremonią poświęcenia ks. biskup S. Napierała, skierował słowa do wiernych zgromadzonych w tym miejscu, mówiąc o krzyżu i jego znaczeniu. Zwrócił uwagę, że krzyż jest silnie związany z Chrystusem Zmartwychwstałym i dlatego też na każdym cmentarzu powinien znajdować się krzyż, który symbolizuje życie. Krzyż przypomina o tym, że wszyscy ludzie pochowani na cmentarzu kiedyś zmartwychwstaną. Po poświęceniu krzyża wszyscy zgromadzeni wraz z ks. biskupem przeszli w uroczystej procesji pod kaplicę, która budowana była przez całe lato. Kiedy ks. biskup poświęcił kaplicę, podziękował wszystkim za trud i zjednoczenie w tym przedsięwzięciu. Jeszcze raz wspomniał o godności Mszy św. Przypomniał, że w pierwszych wiekach chrześcijaństwa właśnie na cmentarzach – w katakumbach – odprawiane były Msze św. Zalecał, aby Msze św. odbywały się na cmentarzu i były kontynuacją tradycji chrześcijańskiej.

Za: Parafia Rzymsko-Katolicka p.w Św. Stanisława Biskupa i Męczennika w Trzcinicy, 2008.